Waar ben je naar op zoek?

Over trots, plat slaan en trouwe zielen: Mariëtte van Solkema met pensioen

15 december jl. was de laatste werkdag voor Mariëtte van Solkema, Regiomanager Amersfoort Stad. Zij gaat met een welverdiend pensioen en haar opvolgster Louella Rooijer staat in de startblokken. Wij gaan in gesprek met beide dames over loslaten, ambities en plannen.

“Ik ben een trouwe ziel”, zegt Mariëtte van Solkema over zichzelf. Dat blijkt ook wel, want Marriëtte is op de kop af 13 jaar in dienst bij Samen Veilig Midden-Nederland en het voormalige Bureau Jeugdzorg Utrecht. Sinds de transitie van het jeugdzorgstelsel in 2015, vervult zij de functie van regiomanager SAVE Amersfoort Stad. En dat doet zij met verve: alom gewaardeerd door collega’s en samenwerkingspartners. “Ik ben een constante factor”, zegt zij daar zelf bescheiden over en voegt daar lachend aan toe, “ik was er altijd en bekend maakt nou eenmaal bemind.”

Waar staat jouw naam op Mariëtte? Wat laat je na?
Het is even stil. Nadenkend zegt Mariëtte: “Ik denk dat ik toch echt wel een stempel heb gedrukt op de manier waarop wij samenwerken in Amersfoort. Daar staat zeker niet alleen mijn naam op, maar ik ben daar wel een aanjager in geweest. Dat ik die rol heb kunnen pakken heeft vooral te maken met dat ik goed plat kan slaan; dingen consequent en volhardend tot de kern terugbreng. Ik ben echt trots op hoe wij het hier in Amersfoort aanpakken. Hoe wij samenwerken met de gemeente en de sociale wijkteams. We kennen elkaar. Trekken door dik en dun met elkaar op en dekken elkaars rug. Ik vind dat we goed op weg zijn met de BSA (Breed Spectrum Amersfoort), waarin het vraaggericht werken steeds beter vorm krijgt. Ik maak mij wel zorgen over de rek die er nog bij de medewerkers zit. Zij hebben een moeilijke baan, die drijft op innerlijk vuur. Het zijn harde, bevlogen werkers, maar ook die hebben hun grenzen. Loslaten vind ik dan ook spannend. Ik ga ‘mijn mensen’ enorm missen en was erg nerveus om ‘mijn winkeltje’ over te dragen. Het voelt alsof ik mijn mensen in de steek laat. Maar na een kleine twee maanden van inwerken, kan ik inmiddels oprecht zeggen dat ik blij ben dat ik een Louella heb om aan over dragen.”

Wil je Louella nog iets meegeven?
“Wees zuinig op mijn mensen, die zijn goud waard! Ga af en toe op de rem staan. Kijk niet alleen naar waar we willen komen, maar ook naar waar we al zijn. En ga vooral ook genieten. Ik heb een prachtige reis gehad bij Samen Veilig Midden-Nederland, die gun ik haar ook.”

Dat zijn grote schoenen om te vullen, Louella.
Louella: “Daar ben ik mij terdege van bewust. Ik ben aangenaam verrast door het enthousiasme waarmee iedereen over Mariëtte praat.” Ze lacht. “Het was voor mij een stuk makkelijker geweest als dat enthousiasme wat minder was. Mariëtte heeft zo enorm veel zorg en liefde voor de mensen. Zij heeft aan de wieg gestaan van de samenwerking in Amersfoort en dat heeft zij merkbaar goed gedaan. Aan mij de schone taak om de samenwerking stevig te houden en samen met de medewerkers en partners verder te verdiepen. Gelukkig is het ook mijn manier om ‘plat te slaan’ en steeds terug te gaan naar de basis en me af te vragen of iets ook echt in het belang is van kinderen en het gezin. Ik heb veel respect voor de mensen die met hun voeten in de klei staan. Het is een van de moeilijkste beroepen in het sociaal domein, maar als het lukt, ook een van de bevredigendste. Ik snap de drive. Die heb ik ook. Kinderen in de knel, gaan mij aan het hart. Dat heb ik altijd gehad. Dat is waarvoor ik mijn bed uit kom. Door mijn eerdere werkervaring herken ik de uitdagingen op dit gebied en heb ik er enorm veel zin in om aan de slag te gaan. Mariëtte heeft mij al flink op sleeptouw genomen en mij al bij veel mensen geïntroduceerd. Ik word alleen maar enthousiaster en merk in alles dat dit is waar ik vol voor wil en zal gaan.”

Wil je Mariëtte nog iets meegeven?
“Ik had haar een passender afscheid gegund dan nu wegens corona mogelijk was. Maar desondanks hoop ik dat zij kan loslaten en volop gaat genieten van haar welverdiende pensioen. Met alle plannen die zij heeft, zal dat zeker gaan lukken. Ik hoop dat zij haar kwaliteiten meeneemt in haar nieuwe rollen en ik hoop vooral, dat zij met trots terugkijkt op haar carrière en op wat zij voor de regio Amersfoort heeft bereikt en betekend.”

Cécile Jenneskens